می دونی باور بودنم با تو توی این دنیا یه رویا شد، لحظه هام بدون تو، بدون اون چشمای عاشق می گذره، سرنوشتم بی تو نوشته شده، فنجون قهوم اعتراف کرد که من به تو نمی رسم، تو این سکوت باز به یادت افتادم، یه خاطره ی شیرین بودی که وقتی رفتی پشیمون شدم که چرا، که چرا قدره اون دستای پر مهرتو ندونستم، منی که متولد ماه مهر بودم، امیدوارم به خواسته هات برسی، به بودنی که رویاشو داری، عاشق باش، عاشق اون که میخوای، اگه به یادم افتادی به خاطره هام سلام کن، خداحافظ
توی ترانه قسمتم باش
اگه نمیخوای، بمونی دیگه، توی دنیام
توی رویا، عشقه من شو
اگه نمیخوای، بمونی دیگه، توی چشمام
پیوند منو تو قصست
مثه قصه ی پریا
توی کتابا، باید خوند
بودنه، منو تو، دنیا
همیشه خواستم بدونی
که همیشه پا به پاتم
مثه سایه، هرجا هستی
مثه چتری، جون پناتم
حالا که دستاتو گرفتی
از تو شبامو
کشیدی نگاتو
از تو چشمامو
میدونم بی تو تنهامو
میخونم کناره تو
تو ترانم
می گیریم دستتو
تو این شبای رنگی
که میسازم
با خشت واژه
آخه دیواره ترانه
سقفی نداره
که بخواد، عشقه تورو
توی دله من جا نزاره
این ترانه رو امیدوارم ازش سر دربیارین، فکر کنم احتیاج به ترجمه داشته باشه حالا نظر بدین بببینم سر درآوردین یا از گذاشتن معنیهای سنگین خودداری کنم، البته تو مطلب اول ترانه اشاره هایی به صورت نیمه زیر پوستی شده!
ثبت کنم که اگه فرداش وقت کردم بیام بنویسم، اکثر شعرامم وقتی میام بخوابم میاد تو ذهنم، و واسه این همیشه یه دفتر کنارمه، معمولاً روزی دو ترانه رو میگم، شاید باورتون نشه اگه رو دوره شعر گفتن باشه تو یکربع از عدد 5 شعر رد میشم! و شعرای شبانم خیلی متفاوت تر از شعراییه که روزا میگم، و انگار این ماله یه شاعره و اون مال یکی دیگه، که در واقع نمیدونم کدوم بهتره! بعضی وقتهام متنیو مثه اینکه الان میخوام بنویسم و از شب قبل تو ذهنمه، تا در این لحظه پیادش کنمو، تو ذهنم ثبت میکنم، بعد با کلید واژه ی متنم یه شعر میاد تو سرم، و تو این فکرم که واسه شما متنم تاثیرش بیشتره یا شعرم!، البته من معمولاً حرفای دلمو که به صورت شعر میخوام بیانش کنم با ریتم شاد درمیاد! و من ازین سبک متنفرم! (که از یه موضوع غمناک یه شعر شاد و ریتمیک بسازی، اما چیکار کنم، نوبته خودم میشه شعرام، نیناش ناش میشه) و الانم ازین ترانه ی پایین حالم به هم میخوره، چون سبکشو دوست ندارم، اما موضوعش که حرفه دلمه! حالا بخونید، متنه جدیه ها! بجون جانی دپ راست میگم! باور نمیکنی! بابا بجون علی دایی که خیلی برام عزیزه! راست میگم، باور کن! بابا بجون خودم! خوبه، ایول که باور کردی.
